حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ عَنْ حَبِيبَةَ بِنْتِ سَهْلٍ الأَنْصَارِيَّةِ، أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الصُّبْحِ فَوَجَدَ حَبِيبَةَ بِنْتَ سَهْلٍ عِنْدَ بَابِهِ فِي الْغَلَسِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ هَذِهِ " . فَقَالَتْ أَنَا حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ . قَالَ " مَا شَأْنُكِ " . قَالَتْ لاَ أَنَا وَلاَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ . لِزَوْجِهَا فَلَمَّا جَاءَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذِهِ حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ " . وَذَكَرَتْ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَذْكُرَ وَقَالَتْ حَبِيبَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّ مَا أَعْطَانِي عِنْدِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ " خُذْ مِنْهَا " . فَأَخَذَ مِنْهَا وَجَلَسَتْ هِيَ فِي أَهْلِهَا .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Яҳё ибн Саиддан, у Амра бинт Абдурраҳмон ибн Саъд ибн Зурорадан ривоят қилдики, у Ҳабиба бинт Саҳл ал-Ансориядан унга хабар бердики, у Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам субҳ намози учун чиқдилар ва Ҳабиба бинт Саҳлни қоронғуликда эшик олдида топдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу ким?» дедилар. У: ‹Мен Ҳабиба бинт Саҳлман› деди. У зот: «Нима аҳволинг?» дедилар. У: ‹На мен, на Собит ибн Қайс› деди — эрини назарда тутиб. Собит ибн Қайс келганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Бу Ҳабиба бинт Саҳлдир» дедилар. У Аллаҳ хоҳлаганча (гапларни) зикр қилди ва Ҳабиба: ‹Эй Расулуллаҳ, у менга берган барча нарса менинг ҳузуримда› деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Собит ибн Қайсга: «Ундан ол» дедилар. У ундан олди, аёл эса ўз оиласида ўтирди.