باب الاِسْتِبْرَاءِ مِنَ الْبَوْلِ
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لاَ يَسْتَنْزِهُ مِنَ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ " . ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ " لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا " . قَالَ هَنَّادٌ " يَسْتَتِرُ " . مَكَانَ " يَسْتَنْزِهُ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ҳаннод ибнус Сарий ривоят қилиб дедилар: Бизга Вакий ривоят қилди, бизга Аъмаш ривоят қилди. У деди: Мужоҳиднинг Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки қабр ёнидан ўтиб дедилар: «Бу иккови азобланмоқда, улар катта (гуноҳ деб ҳисобланган) нарсада азобланаётгани йўқ. Буниси бавлдан эҳтиёт бўлмасди, буниси эса чақимчилик билан юрарди». Сўнг янги хурмо шохини сўраб олдилар, уни иккига бўлиб, бирига биттасини, иккинчисига биттасини санчиб дедилар: «Бу (шохлар) қуримагунча, улардан (азоб) енгиллатилиши мумкин». Ҳаннод «истанзиҳу» (эҳтиёт бўларди) ўрнига «истатиру» (тўсинмасди) деди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ " كَانَ لاَ يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ " . وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ " يَسْتَنْزِهُ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. У деди: «Бавлидан тўсинмасди». Абу Муовия эса «эҳтиёт бўлмасди» деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ، إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ . فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ " أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ " جِلْدَ أَحَدِهِمْ " . وَقَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " جَسَدَ أَحَدِهِمْ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Аъмаш Зайд ибн Ваҳбдан, у Абдурроҳмон ибн Ҳасанадан ривоят қилди. У деди: Мен ва Амр ибнул Ос Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига бордик. У киши чиқдилар, қўлларида бир қалқон бор эди, сўнг у билан тўсиниб бавл қилдилар. Биз дедик: «Унга қаранглар, аёл бавл қилгандек бавл қиляпти». У киши буни эшитиб дедилар: «Бану Исроил соҳиби қандай (азоб)га учраганини билмайсизларми? Улар бавл текканида, бавл теккан жойни кесиб ташлардилар. У эса уларни бундан қайтарди, шу сабабли қабрида азобланди». Абу Довуд деди: Мансур Абу Воилдан, у Абу Мусодан бу ҳадисда «уларнинг бирортасининг терисини» деб ривоят қилган. Осим эса Абу Воилдан, у Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан «уларнинг бирортасининг баданини» деб ривоят қилди.