حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيَّ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ اجْتَمَعَتْ غُنَيْمَةٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ ابْدُ فِيهَا " . فَبَدَوْتُ إِلَى الرَّبَذَةِ فَكَانَتْ تُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأَمْكُثُ الْخَمْسَ وَالسِّتَّ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبُو ذَرٍّ " . فَسَكَتُّ فَقَالَ " ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ أَبَا ذَرٍّ لأُمِّكَ الْوَيْلُ " . فَدَعَا لِي بِجَارِيَةٍ سَوْدَاءَ فَجَاءَتْ بِعُسٍّ فِيهِ مَاءٌ فَسَتَرَتْنِي بِثَوْبٍ وَاسْتَتَرْتُ بِالرَّاحِلَةِ وَاغْتَسَلْتُ فَكَأَنِّي أَلْقَيْتُ عَنِّي جَبَلاً فَقَالَ " الصَّعِيدُ الطَّيِّبُ وَضُوءُ الْمُسْلِمِ وَلَوْ إِلَى عَشْرِ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدْتَ الْمَاءَ فَأَمِسَّهُ جِلْدَكَ فَإِنَّ ذَلِكَ خَيْرٌ " . وَقَالَ مُسَدَّدٌ غُنَيْمَةٌ مِنَ الصَّدَقَةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ عَمْرٍو أَتَمُّ .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Холид ал-Воситий хабар берди, Холид ал-Ҳаззодан, Абу Қилобадан; (ҳ) яна бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Холид, яъни Ибн Абдуллаҳ ал-Воситий хабар берди, Холид ал-Ҳаззодан, Абу Қилобадан, Амр ибн Буждондан, Абу Заррдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида бир оз қўйлар тўпланди. У: «Эй Абу Зарр, уларни олиб, саҳрога чиқиб кет», дедилар. Мен Рабазага чиқиб кетдим. Менга жунублик етар, мен беш, олти кунгача қолиб кетардим. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келдим. У: «Абу Зарр», дедилар. Мен жим қолдим. У: «Онанг сени йўқотсин, эй Абу Зарр, онангга вой!» дедилар. Сўнг менга бир қора чўрини чақирдилар. У ичида сув бўлган катта идишни келтирди ва мени бир матоҳ билан тўсиб қўйди, мен улов билан тўсиниб, ғусл қилдим. Гўё ўзимдан бир тоғни ташлагандай бўлдим. У: «Тоза тупроқ мусулмоннинг таҳоратидир, гарчи ўн йилгача бўлса ҳам. Сувни топганингда эса уни терингга тегиз, чунки бу яхшироқдир», дедилар. Мусаддад: «Қўйлар садақадан эди», деди. Абу Довуд деди: Амрнинг ҳадиси тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي عَامِرٍ قَالَ دَخَلْتُ فِي الإِسْلاَمِ فَأَهَمَّنِي دِينِي فَأَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ إِنِّي اجْتَوَيْتُ الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَبِغَنَمٍ فَقَالَ لِي " اشْرَبْ مِنْ أَلْبَانِهَا " . قَالَ حَمَّادٌ وَأَشُكُّ فِي " أَبْوَالِهَا " . هَذَا قَوْلُ حَمَّادٍ . فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَعْزُبُ عَنِ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طُهُورٍ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنِصْفِ النَّهَارِ وَهُوَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِهِ وَهُوَ فِي ظِلِّ الْمَسْجِدِ فَقَالَ " أَبُو ذَرٍّ " . فَقُلْتُ نَعَمْ هَلَكْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَمَا أَهْلَكَكَ " . قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ أَعْزُبُ عَنِ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طُهُورٍ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَاءٍ فَجَاءَتْ بِهِ جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ بِعُسٍّ يَتَخَضْخَضُ مَا هُوَ بِمَلآنَ فَتَسَتَّرْتُ إِلَى بَعِيرِي فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورٌ وَإِنْ لَمْ تَجِدِ الْمَاءَ إِلَى عَشْرِ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدْتَ الْمَاءَ فَأَمِسَّهُ جِلْدَكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ لَمْ يَذْكُرْ " أَبْوَالَهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لَيْسَ بِصَحِيحٍ وَلَيْسَ فِي أَبْوَالِهَا إِلاَّ حَدِيثُ أَنَسٍ تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод хабар берди, Айюбдан, Абу Қилобадан, Бану Омирдан бўлган бир кишидан: У деди: Мен Исломга кирдим ва диним мени ташвишга солди. Мен Абу Заррнинг олдига келдим. Абу Зарр деди: Менга Мадинанинг ҳавоси ёқмади. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга бир неча туя ва қўй беришни буюрдилар ва менга: «Уларнинг сутларидан ич», дедилар. Ҳаммод деди: Мен «сийдикларидан» деган сўзда шубҳа қиламан. Бу Ҳаммоднинг сўзи. Абу Зарр деди: Мен сувдан узоқда бўлардим, ёнимда аҳлим бор эди. Менга жунублик етар, мен таҳоратсиз намоз ўқирдим. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига кун ярмида келдим. У киши аҳлларидан бир жамоа билан масжиднинг соясида эдилар. У: «Абу Зарр», дедилар. Мен: «Ҳа, ҳалок бўлдим, эй Расулуллаҳ», дедим. У: «Сени нима ҳалок қилди?» дедилар. Мен: «Мен сувдан узоқда бўлардим, ёнимда аҳлим бор эди. Менга жунублик етар, мен таҳоратсиз намоз ўқирдим», дедим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга сув келтиришни буюрдилар. Уни бир қора чўри катта идишда келтирди, у тўла бўлмагани учун чайқаларди. Мен туямга тўсиниб, ғусл қилдим, сўнг келдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Абу Зарр, тоза тупроқ таҳорат қилувчидир, гарчи ўн йилгача сув топмасанг ҳам. Сувни топганингда эса уни терингга тегиз», дедилар. Абу Довуд деди: Уни Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан ривоят қилди, «сийдикларини» зикр қилмади. Абу Довуд деди: Бу саҳиҳ эмас, сийдиклари ҳақида фақат Анаснинг ҳадиси бор, уни Басра аҳли якка ўзи ривоят қилди.