حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ - عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، أَنَّ شُيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ، أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ، قَالَ إِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ، عَلَى أَسْفَلِ الأَرْضِ . قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كُومِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كُومِ شَرِيكٍ - يُرِيدُ عَلْقَامَ - فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلآخَرِ الْقَدَحُ . ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرِ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوِ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم مِنْهُ بَرِيءٌ " .
Бизга Язид ибн Холид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга ал-Муфаззал — яъни ибн Фазола ал-Мисрий — Айёш ибн Аббос ал-Қитбонийдан ривоят қилдики, Шуяйм ибн Байтон унга Шайбон ал-Қитбонийдан хабар берди. У деди: Маслама ибн Мухаллад Рувайфиъ ибн Собитни қуйи ер (ҳудуди) устига ноиб қилиб тайинлади. Шайбон деди: Биз у билан Кавм Шарикдан Алқамогача ёки Алқамодан Кавм Шарикгача — у Алқом демоқчи эди — юрдик. Рувайфиъ деди: Биримиз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонларида биродарининг ориқ туясини, ўлжа қилинган нарсанинг ярми унга, ярми бизга бўлиши шарти билан оларди. Яна биримизнинг ўқининг темир учи ва пати ўзига, бошқасига ўқ сопи тегарди. Сўнг деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга дедилар: «Эй Рувайфиъ, балки мендан кейин сенинг ҳаётинг узаяр, шунда одамларга хабар берки, ким соқолини тугса ёки (ҳайвон бўйнига) ип тақса ёки ҳайвоннинг тезаги ёхуд суяк билан тозаланса, албатта Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан безордир».
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ، عَنْ عَيَّاشٍ، أَنَّ شُيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ، أَخْبَرَهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ، أَيْضًا عَنْ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، يَذْكُرُ ذَلِكَ وَهُوَ مَعَهُ مُرَابِطٌ بِحِصْنِ بَابِ أَلْيُونَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حِصْنُ أَلْيُونَ عَلَى جَبَلٍ بِالْفُسْطَاطِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ شَيْبَانُ بْنُ أُمَيَّةَ يُكْنَى أَبَا حُذَيْفَةَ .
Бизга Язид ибн Холид ривоят қилди, бизга Муфаззал Айёшдан ривоят қилдики, Шуяйм ибн Байтон унга бу ҳадисни шунингдек Абу Солим ал-Жайшонийдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳам хабар бердики, у (Абдуллаҳ) буни эслар ва у (Шуяйм) Бобу Алюн қалъасида (Абдуллаҳ) билан бирга чегара қўриқлашда эди. Абу Довуд деди: Алюн қалъаси Фустотдаги бир тоғ устидадир. Абу Довуд деди: У Шайбон ибн Умайядир, куняси Абу Ҳузайфадир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَتَمَسَّحَ بِعَظْمٍ أَوْ بَعْرٍ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Закариё ибн Ишоқ ривоят қилди, бизга Абуз Зубайр ривоят қилдики, у Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни суяк ёки тезак билан тозаланишимиздан қайтардилар.
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَدِمَ وَفْدُ الْجِنِّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ انْهَ أُمَّتَكَ أَنْ يَسْتَنْجُوا بِعَظْمٍ أَوْ رَوْثَةٍ أَوْ حُمَمَةٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ لَنَا فِيهَا رِزْقًا . قَالَ فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ .
Бизга Ҳайва ибн Шурайҳ ал-Ҳимсий ҳадис айтди, бизга ибн Айёш, Яҳё ибн Абу Амр ас-Сайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн ад-Дайламийдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ҳадис айтди. У деди: Жинларнинг вакиллари Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келдилар ва дедилар: «Эй Муҳаммад, умматингни суяк, тезак ёки кўмир билан истинжо қилишдан қайтар, чунки Аллаҳ таоло уларда биз учун ризқ қилиб қўйган». У деди: Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бундан қайтарди.