حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ - عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، أَنَّ شُيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ، أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ، قَالَ إِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ، عَلَى أَسْفَلِ الأَرْضِ . قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كُومِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كُومِ شَرِيكٍ - يُرِيدُ عَلْقَامَ - فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلآخَرِ الْقَدَحُ . ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرِ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوِ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم مِنْهُ بَرِيءٌ " .
Бизга Язид ибн Холид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга ал-Муфаззал — яъни ибн Фазола ал-Мисрий — Айёш ибн Аббос ал-Қитбонийдан ривоят қилдики, Шуяйм ибн Байтон унга Шайбон ал-Қитбонийдан хабар берди. У деди: Маслама ибн Мухаллад Рувайфиъ ибн Собитни қуйи ер (ҳудуди) устига ноиб қилиб тайинлади. Шайбон деди: Биз у билан Кавм Шарикдан Алқамогача ёки Алқамодан Кавм Шарикгача — у Алқом демоқчи эди — юрдик. Рувайфиъ деди: Биримиз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонларида биродарининг ориқ туясини, ўлжа қилинган нарсанинг ярми унга, ярми бизга бўлиши шарти билан оларди. Яна биримизнинг ўқининг темир учи ва пати ўзига, бошқасига ўқ сопи тегарди. Сўнг деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга дедилар: «Эй Рувайфиъ, балки мендан кейин сенинг ҳаётинг узаяр, шунда одамларга хабар берки, ким соқолини тугса ёки (ҳайвон бўйнига) ип тақса ёки ҳайвоннинг тезаги ёхуд суяк билан тозаланса, албатта Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан безордир».