باب فِي الاِسْتِنْجَاءِ بِالْمَاءِ
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ - عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْحَذَّاءَ - عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ حَائِطًا وَمَعَهُ غُلاَمٌ مَعَهُ مِيضَأَةٌ وَهُوَ أَصْغَرُنَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ السِّدْرَةِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدِ اسْتَنْجَى بِالْمَاءِ .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя, Холиддан — яъни ал-Воситий — у Холиддан — яъни ал-Ҳаззў — у Ато ибн Абу Маймунадан, у Анас ибн Моликдан ҳадис айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир боғга кирдилар ва у билан бирга бир бола бор эди, унинг ёнида мийзаа (сув идиши) бор эди, у бизнинг энг кичигимиз эди. У буни сидра дарахти ёнига қўйди. У ҳожатини бажарди ва бизнинг олдимизга чиқди, сув билан истинжо қилган эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي أَهْلِ قُبَاءَ { فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا } قَالَ كَانُوا يَسْتَنْجُونَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ هَذِهِ الآيَةُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алў ҳадис айтди, бизга Муовия ибн Ҳишом, Юнус ибн ал-Ҳорисдан, у Иброҳим ибн Абу Маймунадан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан хабар берди. Дедилар: «Бу оят Қубо аҳли ҳақида нозил бўлди: ‹Унда покланишни севадиган кишилар бор›. У деди: Улар сув билан истинжо қилар эдилар, шунда улар ҳақида бу оят нозил бўлди».