حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - هُوَ الثَّوْرِيُّ - عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ الْحَكَمِ الثَّقَفِيِّ، أَوِ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا بَالَ يَتَوَضَّأُ وَيَنْتَضِحُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَافَقَ سُفْيَانَ جَمَاعَةٌ عَلَى هَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ بَعْضُهُمُ الْحَكَمُ أَوِ ابْنُ الْحَكَمِ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён — у ас-Саврий — Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Суфён ибн Ҳакам ас-Сақафийдан ёки Ҳакам ибн Суфёндан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бавл қилганларида таҳорат олар ва (сув) сепар эдилар. Абу Довуд айтди: Бу иснодда Суфёнга бир жамоа мувофиқ келди, уларнинг баъзилари: «Ҳакам ёки ибн Ҳакам» деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَالَ ثُمَّ نَضَحَ فَرْجَهُ .
Бизга Ишоқ ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Суфён, Ибн Абу Нажийҳдан, у Мужоҳиддан, у Сақиф қабиласидан бўлган бир кишидан, у отасидан ривоят қилди. У айтди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим, бавл қилдилар, сўнг авратларига сув сепдилар.»
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ الْحَكَمِ، أَوِ ابْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُ .
Бизга Наср ибн Муҳожир ривоят қилди, бизга Муовия ибн Амр ривоят қилди, бизга Зоида, Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Ҳакамдан ёки ибн Ҳакамдан, у отасидан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бавл қилдилар, сўнг таҳорат олдилар ва авратларига сув сепдилар.