Тавофда дуо қилиш

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ ‏{‏ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ‏}‏ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у Яҳё ибн Убайддан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибнус-Соибдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни икки Рукн орасида ‹Роббано отина фид-дунё ҳасанатан ва фил-охирати ҳасанатан ва қино азобан-нор› (деб) деяётганини эшитдим.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا طَافَ فِي الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ أَوَّلَ مَا يَقْدَمُ فَإِنَّهُ يَسْعَى ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ وَيَمْشِي أَرْبَعًا ثُمَّ يُصَلِّي سَجْدَتَيْنِ ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Яъқуб ривоят қилди, у Мусо ибн Уқбадан, у Нофедан, у Ибн Умардан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаж ва умрада, дастлаб келганида тавоф қилганда, уч шавтни саъй қилиб (чаққон юриб) ва тўрт шавтни оддий юриб (тавоф қилар), сўнг икки сажда (ракат) намоз ўқирди.