1892-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ { رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у Яҳё ибн Убайддан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибнус-Соибдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни икки Рукн орасида ‹Роббано отина фид-дунё ҳасанатан ва фил-охирати ҳасанатан ва қино азобан-нор› (деб) деяётганини эшитдим.