حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْجَرْجَرَائِيُّ، قَالَ مَرْوَانُ الْفَزَارِيُّ أَخْبَرَنَا عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، قَالَ كَانَ أَبُو زُرْعَةَ إِذَا بَايَعَ رَجُلاً خَيَّرَهُ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ خَيِّرْنِي وَيَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَفْتَرِقَنَّ اثْنَانِ إِلاَّ عَنْ تَرَاضٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ал-Жаржароий ривоят қилдики, у айтди: Марвон ал-Фазорий бизга Яҳё ибн Айюбдан хабар бериб айтди: Абу Зуръа бир киши билан савдо қилса, уни ихтиёрли қилар (танлашга қўяр) эди. Айтди: сўнг у (шеригига): «Мени ҳам ихтиёрли қил (танлашга қўй)» дерди ва: «Мен Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Икки киши фақат ўзаро розилик билангина ажралсин› дедилар» дерди.