حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ جَمِيلِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْوَضِيءِ، قَالَ غَزَوْنَا غَزْوَةً لَنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَبَاعَ صَاحِبٌ لَنَا فَرَسًا بِغُلاَمٍ ثُمَّ أَقَامَا بَقِيَّةَ يَوْمِهِمَا وَلَيْلَتِهِمَا فَلَمَّا أَصْبَحَا مِنَ الْغَدِ حَضَرَ الرَّحِيلُ فَقَامَ إِلَى فَرَسِهِ يُسْرِجُهُ فَنَدِمَ فَأَتَى الرَّجُلَ وَأَخَذَهُ بِالْبَيْعِ فَأَبَى الرَّجُلُ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَيْهِ فَقَالَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ أَبُو بَرْزَةَ صَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيَا أَبَا بَرْزَةَ فِي نَاحِيَةِ الْعَسْكَرِ فَقَالاَ لَهُ هَذِهِ الْقِصَّةَ . فَقَالَ أَتَرْضَيَانِ أَنْ أَقْضِيَ بَيْنَكُمَا بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا " . قَالَ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَ جَمِيلٌ أَنَّهُ قَالَ مَا أُرَاكُمَا افْتَرَقْتُمَا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод Жамил ибн Муррадан, у Абу Вадийъдан ривоят қилдики, у айтди: Биз бир ғазотга чиқдик ва бир манзилга тушдик. Бизнинг бир шеригимиз бир отни бир ғулом (қул) эвазига сотди, сўнг улар ўша кунининг қолганини ва кечасини ўтказдилар. Эртасига тонглаганларида, йўлга чиқиш вақти етди. У (сотувчи) отининг олдига бориб эгарламоқчи бўлган эди, пушаймон бўлди ва у кишининг олдига келиб савдони (бекор қилишни) талаб қилди. У киши эса уни қайтариб беришдан бош тортди. (Сотувчи): «Менинг ва сенинг оранғда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Абу Барза (ҳакам) бўлсин» деди. Улар Абу Барзанинг олдига лашкарнинг бир чеккасида бордилар ва унга бу воқеани айтдилар. У: «Сизлар оранғизда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳукми билан ҳукм қилишимга розимисиз?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Икки сотишувчи бир-биридан ажралмагунларича ихтиёр эгаларидир» деган эдилар. Ҳишом ибн Ҳассон айтди: Жамил ривоят қилдики, у (Абу Барза): «Мен сизларни ажралганга ўхшатмайман (ҳисобламайман)» деди.