حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ وَاصِلٍ الأَحْدَبِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ شَيْبَةَ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - قَالَ قَعَدَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - فِي مَقْعَدِكَ الَّذِي أَنْتَ فِيهِ فَقَالَ لاَ أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ . قَالَ قُلْتُ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ . قَالَ بَلَى لأَفْعَلَنَّ . قَالَ قُلْتُ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ . قَالَ لِمَ قُلْتُ لأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ رَأَى مَكَانَهُ وَأَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُخْرِجَاهُ . فَقَامَ فَخَرَجَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Муҳаммад ал-Муҳорибий Шайбонийдан, у Восил ал-Аҳдабдан, у Шақийқдан, у Шайба — яъни ибн Усмондан — ривоят қилди. У деди: Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу сен турган ўша жойга ўтирди ва: «Каъба молини тақсимламагунча чиқмайман», деди. Мен: «Сен бундай қилмайсан», дедим. У: «Йўқ, албатта қиламан», деди. Мен: «Сен бундай қилмайсан», дедим. У: «Нега?» деди. Мен: «Чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Абу Бакр розияллаҳу анҳу унинг ўрнини кўрганлар, улар иккиси бу молга сендан кўра муҳтожроқ бўла туриб, уни чиқармаганлар», дедим. Шунда у туриб чиқиб кетди.