أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يُحَرِّكُ الْحَصَى بِيَدِهِ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ لاَ تُحَرِّكِ الْحَصَى وَأَنْتَ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ وَلَكِنِ اصْنَعْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ . قَالَ وَكَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ فِي الْقِبْلَةِ وَرَمَى بِبَصَرِهِ إِلَيْهَا أَوْ نَحْوِهَا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил — у Жаъфарнинг ўғлидир — Муслим ибн Абу Марямдан, у Али ибн Абдурраҳмон ал-Маъофирийдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилди: У бир кишини намоздаям қўли билан тошчаларни қимирлатаётганини кўрди. У (намоздан) бўшаганида, Абдуллаҳ унга деди: «Намозда турганингда тошчаларни қимирлатма, чунки бу шайтондандир. Балки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қилганларидек қил,» деди. У: «У қандай қилар эдилар?» деди. (Абдуллаҳ) деди: Шунда у ўнг қўлини ўнг сонига қўйди ва бош бармоқнинг ёнидаги бармоғи билан қиблага ишора қилди ва нигоҳини унга ёки шу атрофга қаратди. Сўнг деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай қилганларини кўрганман.»