حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ بَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقِيلَ لَهُ أَتَفْعَلُ هَذَا قَالَ وَمَا يَمْنَعُنِي وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ . قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَكَانَ يُعْجِبُهُمْ حَدِيثُ جَرِيرٍ لأَنَّ إِسْلاَمَهُ كَانَ بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ . هَذَا قَوْلُ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي كَانَ يُعْجِبُهُمْ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَحُذَيْفَةَ وَالْمُغِيرَةِ وَبِلاَلٍ وَسَعْدٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَسَلْمَانَ وَبُرَيْدَةَ وَعَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ وَأَنَسٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَيَعْلَى بْنِ مُرَّةَ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَأُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَجَابِرٍ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَابْنِ عُبَادَةَ وَيُقَالُ ابْنُ عِمَارَةَ وَأُبَىُّ بْنُ عِمَارَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ جَرِيرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммом ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилиб) деди: Жарийр ибн Абдуллаҳ сийдик чиқариб, сўнг таҳорат олди ва махсилари устига маш тортди. Унга: «Сен шуни қиляпсанми?» дейилди. У: «Нима мени ман қилади, ҳолбуки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шуни қилганларини кўрганман,» деди. Иброҳим деди: уларга Жарийрнинг ҳадиси маъқул тушарди, чунки унинг Исломи Моида (сураси) нозил бўлганидан кейин эди. Бу Иброҳимнинг сўзи, яъни уларга маъқул тушарди. У деди: бу бобда Умар, Али, Ҳузайфа, ал-Муғийра, Билол, Саъд, Абу Айюб, Салмон, Бурайда, Амр ибн Умайя, Анас, Саҳл ибн Саъд, Яъло ибн Мурра, Убода ибн ас-Сомит, Усома ибн Шарик, Абу Умома, Жобир, Усома ибн Зайд ва Ибн Убодадан (ҳам ҳадис) бор; уни Ибн Имора ва Убай ибн Имора ҳам дейилади. Абу Исо (Термизий) деди: Жарийрнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.