أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقِيلَ لَهُ أَتَمْسَحُ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ . وَكَانَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ يُعْجِبُهُمْ قَوْلُ جَرِيرٍ وَكَانَ إِسْلاَمُ جَرِيرٍ قَبْلَ مَوْتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَسِيرٍ .
Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Ҳафс ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммомдан, у Жарийр ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у таҳорат олди ва махсиларига маш тортди. Унга: «Маш тортяпсанми?» дейилди. У: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг маш тортганларини кўрганман,» деди. Абдуллаҳнинг шогирдларига Жарийрнинг бу сўзи ёқар эди, чунки Жарийрнинг Исломга кириши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг вафотларидан сал олдин бўлган эди.