أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقِيلَ لَهُ أَتَمْسَحُ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ . وَكَانَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ يُعْجِبُهُمْ قَوْلُ جَرِيرٍ وَكَانَ إِسْلاَمُ جَرِيرٍ قَبْلَ مَوْتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَسِيرٍ .
Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Ҳафс ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммомдан, у Жарийр ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у таҳорат олди ва махсиларига маш тортди. Унга: «Маш тортяпсанми?» дейилди. У: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг маш тортганларини кўрганман,» деди. Абдуллаҳнинг шогирдларига Жарийрнинг бу сўзи ёқар эди, чунки Жарийрнинг Исломга кириши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг вафотларидан сал олдин бўлган эди.
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ .
Бизга ал-Аббос ибн Абдул-Азийм хабар бериб деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳарб ибн Шаддод ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан, у Жаъфар ибн Амр ибн Умайя аз-Замрийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг таҳорат олиб, махсиларига маш тортганларини кўрган.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، دُحَيْمٌ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ نَافِعٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِلاَلٌ الأَسْوَاقَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ خَرَجَ قَالَ أُسَامَةُ فَسَأَلْتُ بِلاَلاً مَا صَنَعَ فَقَالَ بِلاَلٌ ذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ ثُمَّ صَلَّى .
Бизга Абдурраҳмон ибн Иброҳим — Дуҳайм — ва Сулаймон ибн Довуд хабар бердилар — лафз унга тегишли — у Ибн Нофиъдан, у Довуд ибн Қайсдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Усома ибн Зайд (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Билол ал-Асвоф (деган жой)га киришди, у киши ҳожати учун кетдилар, сўнг чиқдилар. Усома деди: Мен Билолдан: «(У) нима қилди?» деб сўрадим. Билол: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатлари учун кетдилар, сўнг таҳорат олдилар: юзлари ва қўлларини ювдилар, бошларига маш тортдилар ва махсиларига маш тортдилар, сўнг намоз ўқидилар,» деди.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар бердилар — (ал-Ҳорисга) ўқиб берилган, мен эса эшитиб турардим, лафз унга тегишли — у Ибн Ваҳбдан, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у Саъд ибн Абу Ваққос (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у киши махсиларига маш тортганлар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ أَنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Исмоил — у Ибн Жаъфардир — ривоят қилди, у Мусо ибн Уқбадан, у Абун-Назрдан, у Абу Саламадан, у Саъд ибн Абу Ваққос (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан махсиларга маш тортиш ҳақида (ривоят қилдики), унда ҳеч қандай ҳеч бўлмайди (зарари йўқ).
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ فَلَمَّا رَجَعَ تَلَقَّيْتُهُ بِإِدَاوَةٍ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَغْسِلَ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَتْ بِهِ الْجُبَّةُ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ أَسْفَلِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ صَلَّى بِنَا .
Бизга Алий ибн Хашрам хабар бериб деди: бизга Исо ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Муслимдан, у Масруқдан, у Муғийра ибн Шуъба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатлари учун чиқдилар. Қайтиб келганларида, мен у кишини бир идиш (сув) билан кутиб олдим ва (сув) қуйдим. У киши қўлларини ювдилар, сўнг юзларини ювдилар, сўнг икки билакларини ювмоқчи бўлдилар, аммо жубба (енги) тор эди, шунинг учун уларни жуббанинг остидан чиқариб ювдилар ва махсиларига маш тортдилар, сўнг бизга (имом бўлиб) намоз ўқидилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَاتَّبَعَهُ الْمُغِيرَةُ بِإِدَاوَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَصَبَّ عَلَيْهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар бериб деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди, у Яҳёдан, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Нофиъ ибн Жубайрдан, у Урва ибн ал-Муғийрадан, у отаси ал-Муғийра (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у киши ҳожатлари учун чиқдилар, ал-Муғийра ичида сув бўлган идиш билан у кишининг орқаларидан эргашди. У киши ҳожатларидан фароғат топгунларича (ал-Муғийра сув) қуйиб турди, сўнг у киши таҳорат олдилар ва махсиларига маш тортдилар.