122-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ أَنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Исмоил — у Ибн Жаъфардир — ривоят қилди, у Мусо ибн Уқбадан, у Абун-Назрдан, у Абу Саламадан, у Саъд ибн Абу Ваққос (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан махсиларга маш тортиш ҳақида (ривоят қилдики), унда ҳеч қандай ҳеч бўлмайди (зарари йўқ).