أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар бердилар — (ал-Ҳорисга) ўқиб берилган, мен эса эшитиб турардим, лафз унга тегишли — у Ибн Ваҳбдан, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у Саъд ибн Абу Ваққос (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у киши махсиларига маш тортганлар.