وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ مُسْلِمَ، بْنَ يَنَّاقَ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَجُرُّ إِزَارَهُ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ فَانْتَسَبَ لَهُ فَإِذَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي لَيْثٍ فَعَرَفَهُ ابْنُ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأُذُنَىَّ هَاتَيْنِ يَقُولُ " مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ لاَ يُرِيدُ بِذَلِكَ إِلاَّ الْمَخِيلَةَ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у айтди: Мен Муслим ибн Янноқнинг Ибн Умардан ривоят қилаётганини эшитдим: У изорини (белбоғ кийимини) судраётган бир кишини кўриб: «Сен кимдансан?» деди. У ўз насабини айтди ва Бани Лайс қабиласидан бир киши экан, Ибн Умар уни таниди ва: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг мана шу икки қулоғим билан шундай деганларини эшитдим» деди: «Ким изорини такаббурликдан бошқа нарсани кўзламай судраса, албатта Аллаҳ қиёмат куни унга назар солмайди».