حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُتَبَايِعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَفْتَرِقَا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَفْقَةَ خِيَارٍ وَلاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يُفَارِقَ صَاحِبَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَسْتَقِيلَهُ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ибн Ажлондан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Олди-берди қилувчилар бир-биридан ажралмагунларича ихтиёр эгаларидир — магар ихтиёр шарти билан қилинган савдо бундан мустасно. Ва унга шериги савдодан қайтишни сўрашидан қўрқиб ундан ажралиб кетиши ҳалол бўлмайди» дедилар.