أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ نَافِعًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمُتَبَايِعَيْنِ بِالْخِيَارِ فِي بَيْعِهِمَا مَا لَمْ يَفْتَرِقَا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْبَيْعُ خِيَارًا " . قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا اشْتَرَى شَيْئًا يُعْجِبُهُ فَارَقَ صَاحِبَهُ .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилди, у деди: мен Яҳё ибн Саиднинг шундай деганини эшитдим: мен Нофенинг Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб: «Албатта, олувчи ва сотувчининг иккаласи, токи ажралишмаганларича ўз савдоларида ихтиёрда бўладилар, магар савдо хиёр (ихтиёр шарти) билан бўлса (бундан мустасно),» деётганини эшитдим. Нофе деди: Абдуллаҳ бирор нарсани сотиб олиб, у унга ёқса, ҳамроҳидан ажралиб кетарди.