حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ صَفْوَانَ، قَالَ لَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قُلْتُ لأَلْبَسَنَّ ثِيَابِي - وَكَانَتْ دَارِي عَلَى الطَّرِيقِ - فَلأَنْظُرَنَّ كَيْفَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْطَلَقْتُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ خَرَجَ مِنَ الْكَعْبَةِ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَقَدِ اسْتَلَمُوا الْبَيْتَ مِنَ الْبَابِ إِلَى الْحَطِيمِ وَقَدْ وَضَعُوا خُدُودَهُمْ عَلَى الْبَيْتِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسْطَهُمْ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ибн Абдулҳамид ривоят қилди, у Язид ибн Абу Зиёддан, у Мужоҳиддан, у Абдурраҳмон ибн Сафвондан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккани фатҳ қилганида, мен: «Албатта кийимларимни кияман — уйим йўл устида эди — ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қандай қилишини кўраман» дедим. Шундай қилиб мен йўлга чиқдим ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни саҳобалари билан Каъбадан чиққанини кўрдим. Улар Байтни эшикдан Ҳатимгача истилом қилган, юзларини Байтга қўйган эдилар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса уларнинг ўртасида эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ الصَّبَّاحِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ طُفْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا جِئْنَا دُبَرَ الْكَعْبَةِ قُلْتُ أَلاَ تَتَعَوَّذُ . قَالَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ . ثُمَّ مَضَى حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَأَقَامَ بَيْنَ الرُّكْنِ وَالْبَابِ فَوَضَعَ صَدْرَهُ وَوَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَكَفَّيْهِ هَكَذَا وَبَسَطَهُمَا بَسْطًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Мусанно ибнус-Саббоҳ ривоят қилди, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен Абдуллаҳ билан тавоф қилдим. Каъбанинг орқасига келганимизда, мен: «Паноҳ сўрамайсанми?» дедим. У: «Аллаҳдан ўтдан паноҳ сўраймиз» деди. Сўнг юриб бориб, Ҳажарни истилом қилди ва Рукн билан эшик орасида турди, кўкрагини, юзини, икки билагини ва икки кафтини мана шундай қўйди ва уларни ёйиб қўйди, сўнг: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни мана шундай қилаётганини кўрганман» деди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا السَّائِبُ بْنُ عُمَرَ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُودُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَيُقِيمُهُ عِنْدَ الشُّقَّةِ الثَّالِثَةِ مِمَّا يَلِي الرُّكْنَ الَّذِي يَلِي الْحَجَرَ مِمَّا يَلِي الْبَابَ فَيَقُولُ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ أُنْبِئْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي هَا هُنَا فَيَقُولُ " نَعَمْ " . فَيَقُومُ فَيُصَلِّي .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, бизга Соиб ибн Умар ал-Махзумий ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибнус-Соиб ривоят қилди, у отасидан: У Ибн Аббосни етаклаб бориб, уни Ҳажарга яқин Рукнга яқин эшикка яқин учинчи қисм (девор) олдида турғизарди. Шунда Ибн Аббос унга: «Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мана шу ерда намоз ўқиганини хабар беришди» дерди. У: «Ҳа» дерди. Сўнг у туриб намоз ўқирди.