Ҳайзли аёлга яқинлик ва ундан баҳраманд бўлиш

Nikoh kitobi · 3 ҳадис

باب فِي إِتْيَانِ الْحَائِضِ وَمُبَاشَرَتِهَا

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ الْيَهُودَ، كَانَتْ إِذَا حَاضَتْ مِنْهُمُ امْرَأَةٌ أَخْرَجُوهَا مِنَ الْبَيْتِ وَلَمْ يُؤَاكِلُوهَا وَلَمْ يُشَارِبُوهَا وَلَمْ يُجَامِعُوهَا فِي الْبَيْتِ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ جَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ وَاصْنَعُوا كُلَّ شَىْءٍ غَيْرَ النِّكَاحِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتِ الْيَهُودُ مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلاَّ خَالَفَنَا فِيهِ ‏.‏ فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا أَفَلاَ نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى ظَنَنَّا ��َنْ قَدْ وَجِدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَتْهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمَا فَسَقَاهُمَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَا ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоийл ривоят қилди: Бизга Ҳаммод ривоят қилди: Бизга Собит ал-Буноний Анас ибн Моликдан хабар берди. Яҳудийлар шундай қилардиларки, улардан бир аёл ҳайз кўрса, уни уйдан чиқариб юборардилар, у билан бирга овқатланмас, бирга ичмас ва уй ичида унга яқинлашмасдилар. Бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўралганда, Аллаҳ таоло: ‹Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айт: У бир озордир, шунинг учун ҳайз пайтида аёллардан четланинглар,› оятини охиригача нозил қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уйларда улар билан бирга бўлинглар ва жинсий алоқадан бошқа ҳар нарсани қилаверинглар,» дедилар. Яҳудийлар: ‹Бу киши бизнинг ишимиздан ҳеч нарсани қолдиришни хоҳламайди, фақат унда бизга хилоф қилади,› дедилар. Шунда Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келиб: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, яҳудийлар шундай-шундай деяптилар. Ҳайз пайтида улар билан яқинлашмайликми?› дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юзлари ўзгарди (қизарди), ҳатто биз у зот улардан ғазабландилар деб ўйладик. Иккаласи чиқиб кетдилар. Йўлда уларни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга аталган сут ҳадяси қарши олди. У зот уларнинг ортидан киши юбориб, иккаласига сут ичирдилар. Шунда биз у зот улардан ғазабланмаганларини англадик.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا الْهَجَرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَإِنْ أَصَابَ - تَعْنِي ثَوْبَهُ - مِنْهُ شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди: Бизга Яҳё Жобир ибн Субҳдан ривоят қилди. У айтди: Мен Хилос ал-Ҳажарийнинг шундай деганини эшитдим: Мен Оишанинг - розияллаҳу анҳо - шундай деганини эшитдим: Мен ҳайзли, қони оқиб турган ҳолда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир чойшаб (кўрпа) ичида тунардим. Агар мендан у зотнинг баданларига бирор нарса (қон) тегса, фақат ўша жойни ювардилар, ундан оширмасдилар. Агар - яъни либосларига - ундан бирор нарса тегса, фақат ўша жойни ювиб, ундан оширмасдилар ва ўша либосда намоз ўқирдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ خَالَتِهِ، مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُبَاشِرَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَهِيَ حَائِضٌ أَمَرَهَا أَنْ تَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ва Мусаддад ривоят қилиб айтдилар: Бизга Ҳафс аш-Шайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у унинг холаси Маймуна бинт ал-Ҳорисдан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бирига, у ҳайзли ҳолда бўлганида, мубошарат қилмоқчи бўлсалар, унга изор (белбоғ) ўраб олишни буюриб, сўнгра мубошарат қилардилар.