2167-ҳадисСунани Абу Довуд · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ خَالَتِهِ، مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُبَاشِرَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَهِيَ حَائِضٌ أَمَرَهَا أَنْ تَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ва Мусаддад ривоят қилиб айтдилар: Бизга Ҳафс аш-Шайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у унинг холаси Маймуна бинт ал-Ҳорисдан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бирига, у ҳайзли ҳолда бўлганида, мубошарат қилмоқчи бўлсалар, унга изор (белбоғ) ўраб олишни буюриб, сўнгра мубошарат қилардилар.