Сунани Абу Довуд — 267-ҳадис

Таҳорат китоби · Жимадан бошқа йўл билан ундан баҳраманд бўлиш

267-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَبِيبٍ، مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ نُدْبَةَ، مَوْلاَةِ مَيْمُونَةَ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُبَاشِرُ الْمَرْأَةَ مِنْ نِسَائِهِ وَهِيَ حَائِضٌ إِذَا كَانَ عَلَيْهَا إِزَارٌ إِلَى أَنْصَافِ الْفَخِذَيْنِ أَوِ الرُّكْبَتَيْنِ تَحْتَجِزُ بِهِ ‏.‏

Бизга Язид ибн Холид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ар-Рамлий ривоят қилди, бизга ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди, у ибн Шиҳобдан, у Урванинг озод қилинган қули Ҳабибдан, у Маймунанинг озод қилинган чўриси Нудбадан, у Маймунадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан бирига ҳайзли бўлганида, агар унинг устида сонларининг ярмигача ёки тиззаларигача бўлган, у билан ўралган изор (этак) бўлса, мубошарат қилардилар (терисини терисига тегизардилар).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 376-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинларидан бирор аёл ҳайздор бўлганда, агар унинг устида сонларнинг ярмига ёки тиззаларигача етадиган изор (белбоғ) бўлса, у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.…

Сунани Абу Довуд, 2167-ҳадисНикоҳ китоби

. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бирига, у ҳайзли ҳолда бўлганида, мубошарат қилмоқчи бўлсалар, унга изор (белбоғ) ўраб олишни буюриб, сўнгра мубошарат қилардилар.

Сунани Абу Довуд, 4541-ҳадисДият китоби

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳукм қилдиларки, ким хатоан ўлдирилса, унинг дияти юзта туя: ўттизтаси бинту махоз (бир ёшли урғочи туя), ўттизтаси бинту лабун (икки ёшли урғочи туя),…

Саҳиҳул Бухорий, 303-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинларидан бирига мубошарат қилмоқчи бўлганларида, унга (изор боғлашни) буюрардилар, у эса ҳайзли ҳолатда изор боғларди. Уни Суфён аш-Шайбонийдан ривоят қилди.

Саҳиҳи Муслим, 681-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аёлларига — улар ҳайзли (бўлган) ҳолда — изор устидан (баданига) тегар эди.

Саҳиҳи Муслим, 4682-ҳадисЖиҳод китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ғазот қилганида, Умм Сулайм ва ансордан баъзи аёлларни ўзи билан бирга олиб ғазот қилар эди. Улар (жангчиларга) сув берар ва яраланганларни даволар эдилар.