حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا الْهَجَرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَإِنْ أَصَابَ - تَعْنِي ثَوْبَهُ - مِنْهُ شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди: Бизга Яҳё Жобир ибн Субҳдан ривоят қилди. У айтди: Мен Хилос ал-Ҳажарийнинг шундай деганини эшитдим: Мен Оишанинг - розияллаҳу анҳо - шундай деганини эшитдим: Мен ҳайзли, қони оқиб турган ҳолда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир чойшаб (кўрпа) ичида тунардим. Агар мендан у зотнинг баданларига бирор нарса (қон) тегса, фақат ўша жойни ювардилар, ундан оширмасдилар. Агар - яъни либосларига - ундан бирор нарса тегса, фақат ўша жойни ювиб, ундан оширмасдилар ва ўша либосда намоз ўқирдилар.