أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ يُقَلِّدُهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهَا مَعَ أَبِي فَلاَ يَدَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا أَحَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ حَتَّى يَنْحَرَ الْهَدْىَ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абдураҳмон, Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қурбонлик бўйинбоғларини ўз қўлларим билан эшар эдим, сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни ўз қўллари билан (қурбонликка) тақар эдилар, сўнг уни отам билан бирга (Маккага) юборар эдилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қурбонлик наҳр қилинмагунча, Аллаҳ азза ва жалла у зотга ҳалол қилган ҳеч нарсани тарк этмас эдилар.»