أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا قَاسِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ يَزِيدَ - قَالَ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ قَلَّدَهَا وَأَشْعَرَهَا وَوَجَّهَهَا إِلَى الْبَيْتِ وَبَعَثَ بِهَا وَأَقَامَ فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حَلاَلاً .
Бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар берди, у деди: бизга Қосим — у ибн Язид эди — ривоят қилди, у деди: бизга Афлаҳ ривоят қилди, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадий туяларининг қалодаларини ўз қўлларим билан эшдим, сўнгра у киши уни (қалода билан) белгилаб, (қонатиб) белгиладилар ва уни Байтуллаҳ томон йўналтириб жўнатдилар, ўзлари эса (уйда) қолдилар, шунда ўзларига ҳалол бўлган бирор нарса ҳаром бўлмади.