أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ أَشْعَرَ الْهَدْىَ فِي جَانِبِ السَّنَامِ الأَيْمَنِ ثُمَّ أَمَاطَ عَنْهُ الدَّمَ وَقَلَّدَهُ نَعْلَيْنِ ثُمَّ رَكِبَ نَاقَتَهُ فَلَمَّا اسْتَوَتْ بِهِ الْبَيْدَاءَ لَبَّى وَأَحْرَمَ عِنْدَ الظُّهْرِ وَأَهَلَّ بِالْحَجِّ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Муоз ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Абу Ҳассон ал-Аъраждан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Аллаҳнинг набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ҳулайфага келганларида, ҳадийни ўркачнинг ўнг томонидан (қонатиб) белгиладилар, сўнгра ундан қонни кетказдилар ва унга иккита наъл боғладилар, кейин туяларига миндилар. (Туя) у кишини кўтариб Байдога чиқиб етганида, талбия айтдилар ва пешин пайтида иҳромга кириб, ҳаж ниятида иҳромга кирдилар.