باب فِي سُنَّةِ طَلاَقِ الْعَبْدِ
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ مُعَتِّبٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا حَسَنٍ مَوْلَى بَنِي نَوْفَلٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، اسْتَفْتَى ابْنَ عَبَّاسٍ فِي مَمْلُوكٍ كَانَتْ تَحْتَهُ مَمْلُوكَةٌ فَطَلَّقَهَا تَطْلِيقَتَيْنِ ثُمَّ عَتَقَا بَعْدَ ذَلِكَ هَلْ يَصْلُحُ لَهُ أَنْ يَخْطُبَهَا قَالَ نَعَمْ قَضَى بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди: Бизга Яҳё ибн Саъийд ривоят қилди: Бизга Алий ибн ал-Муборак ривоят қилди: Менга Яҳё ибн Абу Касийр ривоят қилди: Умар ибн Муъаттиб унга хабар бердики, Бану Навфалнинг озод қилинган қули Абу Ҳасан унга хабар берди: У Ибн Аббосдан фатво сўради - бир қул ҳақида, унинг остида (хотинлигида) бир чўри (қул аёл) бор эди, у уни икки талоқ қилди, кейин иккаласи озод бўлди. Энди унга уни (қайтадан) совчилик қилиб уйланиш мумкинми? У: ‹Ҳа, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай ҳукм қилдилар,› деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا عَلِيٌّ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ بِلاَ إِخْبَارٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَقِيَتْ لَكَ وَاحِدَةٌ قَضَى بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ لِمَعْمَرٍ مَنْ أَبُو الْحَسَنِ هَذَا لَقَدْ تَحَمَّلَ صَخْرَةً عَظِيمَةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو الْحَسَنِ هَذَا رَوَى عَنْهُ الزُّهْرِيُّ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ رَوَى الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ أَحَادِيثَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو الْحَسَنِ مَعْرُوفٌ وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди: Бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди: Бизга Алий ўз исноди ва маъноси билан, ‹хабар берди› (деган сўз) ҳолсиз хабар берди. Ибн Аббос деди: ‹Сенга бир (талоқ) қолди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай ҳукм қилдилар.› Абу Довуд деди: Мен Аҳмад ибн Ҳанбалнинг шундай деганини эшитдим: Абдурраззоқ деди: Ибн ал-Муборак Маъмарга: ‹Бу Абул-Ҳасан ким? У катта бир тошни кўтариб олди (оғир масъулиятни ўз бўйнига олди),› деди. Абу Довуд деди: Бу Абул-Ҳасандан Зуҳрий ривоят қилган. Зуҳрий: ‹У фақиҳлардан эди,› деди. Зуҳрий Абул-Ҳасандан ҳадислар ривоят қилди. Абу Довуд деди: Абул-Ҳасан танилган (киши), лекин амал бу ҳадисга кўра эмас.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ مُظَاهِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " طَلاَقُ الأَمَةِ تَطْلِيقَتَانِ وَقُرْؤُهَا حَيْضَتَانِ " . قَالَ أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنِي مُظَاهِرٌ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " وَعِدَّتُهَا حَيْضَتَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ حَدِيثٌ مَجْهُولٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Масъуд ривоят қилди: Бизга Абу Осим Ибн Журайждан, у Музоҳирдан, у ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У зот дедилар: «Чўрининг (қул аёлнинг) талоқи икки талоқ, қуръи (идда ҳайзлари) эса икки ҳайздир.» Абу Осим деди: Менга Музоҳир ривоят қилди: Менга ал-Қосим Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу каби ривоят қилди, фақат у: «Унинг иддаси икки ҳайздир,» деди. Абу Довуд деди: Бу мажҳул ҳадисдир.