حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ صَائِمٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ . وَجَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ وَهِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَهُ .
Бизга Абу Маъмар Абдуллаҳ ибн Амр ривоят қилдики, бизга Абдулворис Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўзадор ҳолатларида қон олдирдилар. Абу Довуд деди: Уни Вуҳайб ибн Холид Айюбдан, ўз исноди билан шунга ўхшаш ривоят қилди. Ҳамда Жаъфар ибн Робиъа ва Ҳишом ибн Ҳассан Икримадан, у Ибн Аббосдан шунга ўхшаш ривоят қилди.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ صَائِمٌ مُحْرِمٌ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилдики, бизга Шуъба Язид ибн Абу Зиёддан, у Миқсамдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўзадор ва иҳромли ҳолатларида қон олдирдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْحِجَامَةِ وَالْمُوَاصَلَةِ وَلَمْ يُحَرِّمْهُمَا إِبْقَاءً عَلَى أَصْحَابِهِ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُوَاصِلُ إِلَى السَّحَرِ . فَقَالَ " إِنِّي أُوَاصِلُ إِلَى السَّحَرِ وَرَبِّي يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِي " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилдики, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Суфёндан, у Абдурраҳмон ибн Обисдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан ривоят қилди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир киши ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қон олдириш ва висол қилишдан қайтардилар, аммо саҳобаларига раҳмлари келиб, уларни ҳаром қилмадилар. Унга: «Эй Расулуллаҳ, ахир сиз саҳаргача висол қиласиз», дейилди. У: «Мен саҳаргача висол қиламан, Роббим мени таомлантиради ва суғоради», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ مَا كُنَّا نَدَعُ الْحِجَامَةَ لِلصَّائِمِ إِلاَّ كَرَاهِيَةَ الْجَهْدِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилдики, бизга Сулаймон — яъни Ибнул-Муғийра — Собитдан ривоят қилди. У деди: Анас деди: Биз рўзадор учун қон олдиришни фақат чарчашни ёқтирмаганимиз учунгина тарк этардик.