حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْحِجَامَةِ وَالْمُوَاصَلَةِ وَلَمْ يُحَرِّمْهُمَا إِبْقَاءً عَلَى أَصْحَابِهِ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُوَاصِلُ إِلَى السَّحَرِ . فَقَالَ " إِنِّي أُوَاصِلُ إِلَى السَّحَرِ وَرَبِّي يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِي " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилдики, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Суфёндан, у Абдурраҳмон ибн Обисдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан ривоят қилди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир киши ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қон олдириш ва висол қилишдан қайтардилар, аммо саҳобаларига раҳмлари келиб, уларни ҳаром қилмадилар. Унга: «Эй Расулуллаҳ, ахир сиз саҳаргача висол қиласиз», дейилди. У: «Мен саҳаргача висол қиламан, Роббим мени таомлантиради ва суғоради», дедилар.