حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ نَهَى عَنِ الْوِصَالِ، قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنِّي لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ إِنِّي أُطْعَمُ وَأُسْقَى " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Расулуллаҳ висол (кетма-кет узлуксиз рўза тутиш)дан қайтардилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, ахир ўзингиз висол қиласиз-ку», дедилар. У: «Мен сизлар каби эмасман, мен таомлантириламан ва суғориламан», дедилар.