حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ صَائِمٌ مُحْرِمٌ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилдики, бизга Шуъба Язид ибн Абу Зиёддан, у Миқсамдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўзадор ва иҳромли ҳолатларида қон олдирдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозгоҳга чиқиб ёмғир тиладилар ва қиблага юзланганларида ридоларини ағдардилар
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рўзадор ҳолида қон олдирдилар. Бу шу йўл (санад) жиҳатидан ҳасан ғариб ҳадисдир.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромда бўлганларида ҳижома (қон олдириш) қилдирдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирганларида узукларини ечиб қўяр эдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга кирганларида қўлларини чўзиб кўтарардилар.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамъда (Муздалифада) шом ва хуфтон (намозлари)ни жамладилар.