حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، وَعَلْقَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ وَيُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَ لإِرْبِهِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилдики, бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асвад ва Алқамадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўзадор ҳолатларида ўпардилар ва рўзадор ҳолатларида танларини тегизардилар (бўса олардилар), лекин у ўз нафсига сизлардан кўра ҳокимроқ эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ فِي شَهْرِ الصَّوْمِ .
Бизга Абу Тавба ар-Робиъ ибн Нофиъ ривоят қилдики, бизга Абул-Аҳвас Зиёд ибн Илоқадан, у Амр ибн Маймундан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўза ойида ўпардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ الْقُرَشِيَّ - عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُنِي وَهُوَ صَائِمٌ وَأَنَا صَائِمَةٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилдики, бизга Суфён Саъд ибн Иброҳимдан, у Талҳа ибн Абдуллаҳдан — яъни Ибн Усмон ал-Қураший — у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ўзлари рўзадор, мен ҳам рўзадор ҳолатда ўпардилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ هَشِشْتُ فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَنَعْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا عَظِيمًا قَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ . قَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ مَضْمَضْتَ مِنَ الْمَاءِ وَأَنْتَ صَائِمٌ " . قَالَ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ فِي حَدِيثِهِ قُلْتُ لاَ بَأْسَ بِهِ . ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ " فَمَهْ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилдики, бизга ал-Лайс ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Ийсо ибн Ҳаммод ривоят қилдики, бизга ал-Лайс ибн Саъд Букайр ибн Абдуллаҳдан, у Абдулмалик ибн Саъийддан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди. У деди: Умар ибнул-Хаттоб деди: Мен ҳаяжонланиб ўпдим, ҳолбуки рўзадор эдим, сўнг: «Эй Расулуллаҳ, мен бугун катта бир иш қилдим — рўзадор ҳолда ўпдим», дедим. У: «Айтчи, агар рўзадор ҳолатингда сув билан оғзингни чайқасанг (қандай бўларди)?» дедилар. Ийсо ибн Ҳаммод ўз ҳадисида: «Мен: ‹Унда зарари йўқ› дедим» деган. Сўнг иккаласи (ривоятда) бир хил бўлиб, у: «Бас (унда нима зарари бор)?» дедилар.