حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الْحُرِّ بْنِ الصَّبَّاحِ، عَنْ هُنَيْدَةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنِ امْرَأَتِهِ، عَنْ بَعْضِ، أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ تِسْعَ ذِي الْحِجَّةِ وَيَوْمَ عَاشُورَاءَ وَثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ أَوَّلَ اثْنَيْنِ مِنَ الشَّهْرِ وَالْخَمِيسَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, у ал-Ҳурр ибн ас-Саббоҳдан, у Ҳунайда ибн Холиддан, у унинг хотинидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг баъзи рафиқаларидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зул-Ҳижжадан тўққиз (кун)ни, Ошуро кунини ва ҳар ойдан уч кунни — ойнинг биринчи душанбасини ва пайшанбасини рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، وَمُجَاهِدٍ، وَمُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهَا أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الأَيَّامِ " . يَعْنِي أَيَّامَ الْعَشْرِ . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ " وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلاَّ رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ مِنْ ذَلِكَ بِشَىْءٍ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакий ривоят қилди, бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у Абу Солиҳ, Мужоҳид ва Муслим ал-Батийндан, у Саид ибн Жубайдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ушбу кунлардагидан кўра солиҳ амал Аллаҳга севимлироқ бўлган кунлар йўқдир» — яъни ўн (кун) — кунларини назарда тутиб. Улар дедилар: Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ йўлидаги жиҳод ҳам (афзал эмасми)? У дедилар: «Аллаҳ йўлидаги жиҳод ҳам, магар бир киши ўзи ва моли билан чиқиб, улардан ҳеч нарса билан қайтмаган (шаҳид бўлган) бўлса (бундан мустасно).»