حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، وَمُجَاهِدٍ، وَمُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهَا أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الأَيَّامِ " . يَعْنِي أَيَّامَ الْعَشْرِ . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ " وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلاَّ رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ مِنْ ذَلِكَ بِشَىْءٍ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакий ривоят қилди, бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у Абу Солиҳ, Мужоҳид ва Муслим ал-Батийндан, у Саид ибн Жубайдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ушбу кунлардагидан кўра солиҳ амал Аллаҳга севимлироқ бўлган кунлар йўқдир» — яъни ўн (кун) — кунларини назарда тутиб. Улар дедилар: Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ йўлидаги жиҳод ҳам (афзал эмасми)? У дедилар: «Аллаҳ йўлидаги жиҳод ҳам, магар бир киши ўзи ва моли билан чиқиб, улардан ҳеч нарса билан қайтмаган (шаҳид бўлган) бўлса (бундан мустасно).»