حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، هُوَ الْبَطِينُ وَهُوَ ابْنُ عِمْرَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهِنَّ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الأَيَّامِ الْعَشْرِ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلاَّ رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ مِنْ ذَلِكَ بِشَيْءٍ " . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَجَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Муслимдан — у ал-Батийн бўлиб, Имроннинг ўғлидир — у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳга, мана шу ўн кунда (қилинган амалдан) кўра солиҳ амал Унга севимлироқ бўлган кунлар йўқ,» дедилар. Шунда улар: «Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ йўлида жиҳод ҳам эмасми?» дейишди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ йўлида жиҳод ҳам эмас, фақат ўзи ва моли билан (жанг учун) чиқиб, улардан бирор нарса билан қайтмаган киши бундан мустасно,» дедилар. Бу бобда Ибн Умар, Абу Ҳурайра, Абдуллаҳ ибн Амр ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббос ҳадиси ҳасан саҳиҳ ғарибдир.