حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَائِمًا فِي الْعَشْرِ قَطُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ . وَرَوَى الثَّوْرِيُّ وَغَيْرُهُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُرَ صَائِمًا فِي الْعَشْرِ . وَرَوَى أَبُو الأَحْوَصِ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ الأَسْوَدِ . وَقَدِ اخْتَلَفُوا عَلَى مَنْصُورٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَرِوَايَةُ الأَعْمَشِ أَصَحُّ وَأَوْصَلُ إِسْنَادًا . قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ الأَعْمَشُ أَحْفَظُ لإِسْنَادِ إِبْرَاهِيمَ مِنْ مَنْصُورٍ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни (Зулҳижжанинг) ўн кунида рўза тутган ҳолда ҳеч қачон кўрмадим.» Абу Исо (Термизий) деди: Бирдан ортиқ (рови) буни шу тарзда ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди. Ас-Саврий ва бошқалар эса бу ҳадисни Мансурдан, у Иброҳимдан: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўн кунда рўза тутган ҳолда кўрилмади,» деб ривоят қилишди. Абул-Аҳвас эса Мансурдан, у Иброҳимдан, у Оишадан ривоят қилиб, унда ал-Асвадни зикр қилмади. Бу ҳадисда Мансур (ривояти) ҳақида ихтилоф қилишган, ал-Аъмаш ривояти эса иснод жиҳатидан саҳиҳроқ ва тўлиқроқдир. У деди: Мен Абу Бакр Муҳаммад ибн Абондан эшитдим, у: Мен Вакииъдан эшитдим, у: «Ал-Аъмаш Иброҳимнинг иснодини Мансурдан кўра яхшироқ сақлайди,» деб айтди, деди.