Итикофдаги кишининг ҳожати учун уйга кириши

Ro'za kitobi · 5 ҳадис

باب الْمُعْتَكِفِ يَدْخُلُ الْبَيْتَ لِحَاجَتِهِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Амра бинт Абдурраҳмондан, у Оишадан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикофда бўлганида бошини менга яқинлаштирар эди, мен уни тарардим. У фақат инсоний ҳожат учунгина уйга кирарди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يُتَابِعْ أَحَدٌ مَالِكًا عَلَى عُرْوَةَ عَنْ عَمْرَةَ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ وَزِيَادُ بْنُ سَعْدٍ وَغَيْرُهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилдилар, улар: бизга ал-Лайс ривоят қилди, дедилар, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш (ривоят қилди). Абу Довуд айтди: Буни Юнус ҳам аз-Зуҳрийдан шундай ривоят қилди. Моликка «Урвадан, у Амрадан» (деган санад)да ҳеч ким тобеъ бўлмади (мутобаъат қилмади). Буни Маъмар, Зиёд ибн Саъд ва бошқалар аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан деб ривоят қилдилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَكُونُ مُعْتَكِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَيُنَاوِلُنِي رَأْسَهُ مِنْ خَلَلِ الْحُجْرَةِ فَأَغْسِلُ رَأْسَهُ ‏.‏ وَقَالَ مُسَدَّدٌ فَأُرَجِّلُهُ وَأَنَا حَائِضٌ ‏.‏

Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Мусаддад ривоят қилдилар, улар: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, дедилар, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда эътикофда бўларди, ҳужранинг тешигидан бошини менга узатарди, мен эса унинг бошини ювардим. Мусаддад эса: «Мен ҳайзли ҳолатимда уни тарардим», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ صَفِيَّةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُعْتَكِفًا فَأَتَيْتُهُ أَزُورُهُ لَيْلاً فَحَدَّثْتُهُ ثُمَّ قُمْتُ فَانْقَلَبْتُ فَقَامَ مَعِي لِيَقْلِبَنِي - وَكَانَ مَسْكَنُهَا فِي دَارِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ - فَمَرَّ رَجُلاَنِ مِنَ الأَنْصَارِ فَلَمَّا رَأَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَسْرَعَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَى رِسْلِكُمَا إِنَّهَا صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَىٍّ ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ فَخَشِيتُ أَنْ يَقْذِفَ فِي قُلُوبِكُمَا شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ أَوْ قَالَ ‏"‏ شَرًّا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Шаббуя ал-Марвазий ривоят қилди, менга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у аз-Зуҳрийдан, у Алий ибн Ҳусайндан, у Сафийядан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикофда эди. Мен кечаси уни зиёрат қилгани келдим, унга (бир нарса) сўзладим, сўнг туриб қайтдим. У мени (уйга) кузатиб қўйиш учун мен билан турди — унинг (Сафийянинг) маскани Усома ибн Зайднинг уйида эди. Шунда ансорлардан икки киши ўтиб қолди. Улар Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрганларида шошилдилар. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Секинрак (шошилманг), бу Сафийя бинт Ҳуяйдир», деди. Улар: «Субҳаналлаҳ, эй Расулуллаҳ!», дедилар. У: «Шубҳасиз, шайтон инсон (танаси)да қон каби (ер-ерни) кезади. Мен унинг сизларнинг қалбингизга бирор нарса», ёки «ёмонлик ташлашидан қўрқдим», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا قَالَتْ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ الَّذِي عِنْدَ بَابِ أُمِّ سَلَمَةَ مَرَّ بِهِمَا رَجُلاَنِ ‏.‏ وَسَاقَ مَعْنَاهُ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Абул-Ямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у аз-Зуҳрийдан, шу иснод билан шу (ҳадисни) ривоят қилди. У (Сафийя): «Токи Умму Саламанинг эшиги ёнидаги масжид эшиги олдига етганда, улардан икки киши ўтди», деди. Ва унинг маъносини (бошқалар билан) бир хил келтирди.