2467-ҳадисСунани Абу Довуд · Рўза китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Амра бинт Абдурраҳмондан, у Оишадан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикофда бўлганида бошини менга яқинлаштирар эди, мен уни тарардим. У фақат инсоний ҳожат учунгина уйга кирарди.