حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - قَالَ النُّفَيْلِيُّ - قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمُرُّ بِالْمَرِيضِ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ فَيَمُرُّ كَمَا هُوَ وَلاَ يُعَرِّجُ يَسْأَلُ عَنْهُ . وَقَالَ ابْنُ عِيسَى قَالَتْ إِنْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُ الْمَرِيضَ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ва Муҳаммад ибн Ийсо ривоят қилдилар, улар: бизга Абдуссалом ибн Ҳарб ривоят қилди, дедилар, бизга ал-Лайс ибн Абу Сулайм хабар берди, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оишадан. Ан-Нуфайлий айтди: У (Оиша): «Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикофда бўлиб, касал (кишининг олди)дан ўтарди, ҳолича ўтиб кетарди ва уни сўраб тўхтамасди», деди. Ибн Ийсо эса: «Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикофда бўлиб, касални бориб кўрарди», деб айтди (деб ривоят қилди).
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ السُّنَّةُ عَلَى الْمُعْتَكِفِ أَنْ لاَ يَعُودَ مَرِيضًا وَلاَ يَشْهَدَ جَنَازَةً وَلاَ يَمَسَّ امْرَأَةً وَلاَ يُبَاشِرَهَا وَلاَ يَخْرُجَ لِحَاجَةٍ إِلاَّ لِمَا لاَ بُدَّ مِنْهُ وَلاَ اعْتِكَافَ إِلاَّ بِصَوْمٍ وَلاَ اعْتِكَافَ إِلاَّ فِي مَسْجِدٍ جَامِعٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ غَيْرُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ لاَ يَقُولُ فِيهِ قَالَتِ السُّنَّةُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ جَعَلَهُ قَوْلَ عَائِشَةَ .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя ривоят қилди, бизга Холид хабар берди, у Абдурраҳмондан, яъни ибн Ишоқ, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилдики, у: «Эътикоф қилган киши учун суннат шуки: у касални бориб кўрмайди, жанозада ҳозир бўлмайди, аёлга тегмайди, у билан яқинлик қилмайди, заруриятсиз ҳожат учун чиқмайди, фақат ўзи учун зарур бўлган нарсадан бошқа. Рўзасиз эътикоф бўлмайди ва жомеъ масжиддан бошқа жойда эътикоф бўлмайди», деди. Абу Довуд айтди: Абдурраҳмон ибн Ишоқдан бошқаси унда «суннат» деб айтмайди. Абу Довуд айтди: Уни (ривоятчи) Оишанинг сўзи қилиб қўйди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُدَيْلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، - رضى الله عنه - جَعَلَ عَلَيْهِ أَنْ يَعْتَكِفَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَيْلَةً أَوْ يَوْمًا عِنْدَ الْكَعْبَةِ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اعْتَكِفْ وَصُمْ " .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Будайл ривоят қилди, у Амр ибн Дийнордан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Умар розияллаҳу анҳу жоҳилият даврида Каъба ёнида бир кеча ёки бир кун эътикоф қилишни ўзига (назр қилиб) лозим қилган эди. У Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. У: «Эътикоф қил ва рўза тут», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ الْقُرَشِيِّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُدَيْلٍ، بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ قَالَ فَبَيْنَمَا هُوَ مُعْتَكِفٌ إِذْ كَبَّرَ النَّاسُ فَقَالَ مَا هَذَا يَا عَبْدَ اللَّهِ قَالَ سَبْىُ هَوَازِنَ أَعْتَقَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَتِلْكَ الْجَارِيَةُ . فَأَرْسَلَهَا مَعَهُمْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Умар ибн Муҳаммад ривоят қилди, у Абон ибн Солиҳ ал-Қурашийдан, бизга Амр ибн Муҳаммад, яъни ал-Анқазий ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Будайлдан, шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди. У айтди: У (Умар) эътикофда бўлганида бирдан одамлар такбир айтдилар. У: «Бу нима, эй Абдуллаҳ?», деди. У: «Ҳавозин асирлари, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни озод қилди», деди. У: «Ўша чўри ҳам (шуларданми)?», деди ва уни улар билан бирга (озодликка) юборди.