حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلاَ يَدَعْ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلْيَدْرَأْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ " .
Бизга Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Саъийд ал-Худрийдан, у Абу Саъийд ал-Худрийдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бирингиз намоз ўқиётган бўлса, ҳеч кимни олдидан ўтишига қўймасин ва имкони борича уни қайтарсин. Агар у қайтмаса, у билан курашсин, чунки у шайтондан бошқа нарса эмас» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيُصَلِّ إِلَى سُتْرَةٍ وَلْيَدْنُ مِنْهَا " . ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Абу Холид ривоят қилди, у ибн Ажлондан, у Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Саъийд ал-Худрийдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бирингиз намоз ўқиса, сутрага (тўсиққа) қараб ўқисин ва унга яқинлашсин» дедилар. Сўнг унинг мазмунини келтирди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، أَخْبَرَنَا مَسَرَّةُ بْنُ مَعْبَدٍ اللَّخْمِيُّ، - لَقِيتُهُ بِالْكُوفَةِ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدٍ، حَاجِبُ سُلَيْمَانَ قَالَ رَأَيْتُ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ اللَّيْثِيَّ قَائِمًا يُصَلِّي فَذَهَبْتُ أَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَرَدَّنِي ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ لاَ يَحُولَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قِبْلَتِهِ أَحَدٌ فَلْيَفْعَلْ " .
Бизга Аҳмад ибн Абу Сурайж ар-Розий ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий хабар берди, бизга Масарра ибн Маъбад ал-Лахмий хабар берди — мен уни Куфада учратдим — у деди: менга Сулаймоннинг эшик оғаси Абу Убайд ривоят қилди. У деди: мен Ато ибн Язийд ал-Лайсийни тик туриб намоз ўқиётганини кўрдим ва унинг олдидан ўтмоқчи бўлдим, у эса мени қайтарди. Сўнг у деди: менга Абу Саъийд ал-Худрий ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан ким ўзи билан қибласи орасига ҳеч кимни тўсиб ўтишига йўл қўймасликка қодир бўлса, шундай қилсин» дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - عَنْ حُمَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ أُحَدِّثُكَ عَمَّا رَأَيْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْهُ، دَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ يَمُرُّ الرَّجُلُ يَتَبَخْتَرُ بَيْنَ يَدَىَّ وَأَنَا أُصَلِّي فَأَمْنَعُهُ وَيَمُرُّ الضَّعِيفُ فَلاَ أَمْنَعُهُ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Сулаймон — яъни ибн ал-Муғийра — ривоят қилди, у Ҳумайддан — яъни ибн Ҳилол. У деди: Абу Солиҳ деди: мен сенга Абу Саъийддан кўрганим ва ундан эшитганим ҳақида ривоят қиламан: Абу Саъийд Марвоннинг ҳузурига кирди ва деди: мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Бирингиз одамлардан тўсадиган бир нарсага қараб намоз ўқиса ва кимдир унинг олдидан ўтмоқчи бўлса, унинг кўксидан итарсин. Агар у қайтмаса, у билан курашсин, чунки у шайтондан бошқа нарса эмас» дедилар. Абу Довуд деди: Суфён ас-Саврий деди: мен намоз ўқиётганимда бир киши мағрурланиб олдимдан ўтса, мен уни тўхтатаман, кучсиз киши ўтса, уни тўхтатмайман.