حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди, бизга Молик Омир ибн Абдуллаҳ ибнуз-Зубайрдан, у Амр ибн Сулаймдан, у Абу Қатодадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Зайнабнинг қизи Умомани кўтариб намоз ўқирди. Сажда қилганида уни қўярди, қўзғолиб турганида уни кўтарарди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ جُلُوسٌ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْمِلُ أُمَامَةَ بِنْتَ أَبِي الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ وَأُمُّهَا زَيْنَبُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ صَبِيَّةٌ يَحْمِلُهَا عَلَى عَاتِقِهِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ عَلَى عَاتِقِهِ يَضَعُهَا إِذَا رَكَعَ وَيُعِيدُهَا إِذَا قَامَ حَتَّى قَضَى صَلاَتَهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهَا .
Бизга Қутайба — яъни ибн Саид — ривоят қилди, бизга Лайс Саид ибн Абу Саиддан, у Амр ибн Сулайм аз-Зурақийдан ривоят қилди: У Абу Қатоданинг шундай деганини эшитди: Биз масжидда ўтирганимизда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Умома бинт Абул-Ос ибн ар-Рабиъни кўтариб олдимизга чиқди. Унинг онаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Зайнаб эди, у кичкина қиз эди, уни елкасига кўтарганди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у елкасида турган ҳолда намоз ўқиди, рукуъ қилганида уни қўярди ва турганида қайтарарди, токи намозини тугатди. У билан шундай қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَخْرَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ الأَنْصَارِيَّ، يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي لِلنَّاسِ وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ عَلَى عُنُقِهِ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ يَسْمَعْ مَخْرَمَةُ مِنْ أَبِيهِ إِلاَّ حَدِيثًا وَاحِدًا .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ал-Муродий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб Махрамадан, у отасидан, у Амр ибн Сулайм аз-Зурақийдан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Қатода ал-Ансорийнинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг одамларга намоз ўқиб бераётганини кўрдим, Умома бинт Абул-Ос бўйнида эди, сажда қилганида уни қўярди. Абу Довуд деди: Махрама отасидан фақат битта ҳадис эшитган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلصَّلاَةِ فِي الظُّهْرِ أَوِ الْعَصْرِ وَقَدْ دَعَاهُ بِلاَلٌ لِلصَّلاَةِ إِذْ خَرَجَ إِلَيْنَا وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ بِنْتُ ابْنَتِهِ عَلَى عُنُقِهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مُصَلاَّهُ وَقُمْنَا خَلْفَهُ وَهِيَ فِي مَكَانِهَا الَّذِي هِيَ فِيهِ قَالَ فَكَبَّرَ فَكَبَّرْنَا قَالَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَرْكَعَ أَخَذَهَا فَوَضَعَهَا ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْ سُجُودِهِ ثُمَّ قَامَ أَخَذَهَا فَرَدَّهَا فِي مَكَانِهَا فَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ بِهَا ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ .
Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абдул Аъло ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Ишоқ — ривоят қилди, у Саъийд ибн Абу Саъийд ал-Мақбурийдан, у Амр ибн Сулайм аз-Зурақийдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Абу Қатодадан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни пешин ёки аср намози учун кутиб турган эдик — Билол уни намозга чақирган эди — шу пайт у бизнинг олдимизга чиқди, қизининг қизи Умома бинти Абул Ос елкасида эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз намозгоҳида турди, биз унинг орқасида турдик, қиз эса ўша турган жойида эди. У такбир айтди, биз ҳам такбир айтдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъ қилмоқчи бўлганида уни олиб қўйди, сўнг рукуъ ва сажда қилди. Саждасидан бўшаб, сўнг турганида уни олиб яна жойига қайтарди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозини тамомлагунча ҳар ракатда у билан шундай қилди.»
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوا الأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلاَةِ الْحَيَّةَ وَالْعَقْرَبَ " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Али ибн ал-Муборак ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Замзам ибн Жавсдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Намозда икки қорани — илон ва чаённи — ўлдиринглар.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُسَدَّدٌ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا بُرْدٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ أَحْمَدُ - يُصَلِّي وَالْبَابُ عَلَيْهِ مُغْلَقٌ فَجِئْتُ فَاسْتَفْتَحْتُ - قَالَ أَحْمَدُ - فَمَشَى فَفَتَحَ لِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَى مُصَلاَّهُ . وَذَكَرَ أَنَّ الْبَابَ كَانَ فِي الْقِبْلَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Мусаддад ривоят қилди — бу унинг лафзи — улар деди: бизга Бишр — яъни ибн ал-Муфаззал — ривоят қилди, бизга Бурд ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — Аҳмад деди — эшик ёпиқ ҳолда намоз ўқиётган эди. Мен келдим ва эшик очилишини сўрадим — Аҳмад деди — у юриб менга очиб берди, сўнг намозгоҳига қайтди. Ва эшик қиблада бўлганини зикр қилди.