حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلصَّلاَةِ فِي الظُّهْرِ أَوِ الْعَصْرِ وَقَدْ دَعَاهُ بِلاَلٌ لِلصَّلاَةِ إِذْ خَرَجَ إِلَيْنَا وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ بِنْتُ ابْنَتِهِ عَلَى عُنُقِهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مُصَلاَّهُ وَقُمْنَا خَلْفَهُ وَهِيَ فِي مَكَانِهَا الَّذِي هِيَ فِيهِ قَالَ فَكَبَّرَ فَكَبَّرْنَا قَالَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَرْكَعَ أَخَذَهَا فَوَضَعَهَا ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْ سُجُودِهِ ثُمَّ قَامَ أَخَذَهَا فَرَدَّهَا فِي مَكَانِهَا فَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ بِهَا ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ .
Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абдул Аъло ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Ишоқ — ривоят қилди, у Саъийд ибн Абу Саъийд ал-Мақбурийдан, у Амр ибн Сулайм аз-Зурақийдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Абу Қатодадан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни пешин ёки аср намози учун кутиб турган эдик — Билол уни намозга чақирган эди — шу пайт у бизнинг олдимизга чиқди, қизининг қизи Умома бинти Абул Ос елкасида эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз намозгоҳида турди, биз унинг орқасида турдик, қиз эса ўша турган жойида эди. У такбир айтди, биз ҳам такбир айтдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъ қилмоқчи бўлганида уни олиб қўйди, сўнг рукуъ ва сажда қилди. Саждасидан бўшаб, сўнг турганида уни олиб яна жойига қайтарди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозини тамомлагунча ҳар ракатда у билан шундай қилди.»