حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، وَحَبِيبٍ، وَيَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ، وَهِشَامٍ، - فِي آخَرِينَ - عَنْ مُحَمَّدٍ، أَنَّ أُمَّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُخْرِجَ ذَوَاتِ الْخُدُورِ يَوْمَ الْعِيدِ . قِيلَ فَالْحُيَّضُ قَالَ " لِيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ " . قَالَ فَقَالَتِ امْرَأَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لإِحْدَاهُنَّ ثَوْبٌ كَيْفَ تَصْنَعُ قَالَ " تُلْبِسُهَا صَاحِبَتُهَا طَائِفَةً مِنْ ثَوْبِهَا " .
Бизга Мусо ибн Исмоийл, унга Ҳаммод Айюб, Юнус, Ҳабийб, Яҳё ибн Атийқ ва Ҳишомдан — бошқалар қаторида — улар Муҳаммаддан ривоят қилди. Умм Атийя деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни ҳайит кунида парда ортидаги (қизларни) ҳам чиқаришимизга буюрдилар. «Ҳайзлиларчи?» дейилди. У: «Улар яхшиликда ва мусулмонларнинг дуосида ҳозир бўлсинлар», дедилар. У деди: Бир аёл: «Эй Расулуллаҳ, агар улардан бирида (чиқишга) кўйлак бўлмаса, қандай қилади?» деди. У: «Ҳамроҳи унга ўз кўйлагидан бир қисмини кийдириб қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ " وَيَعْتَزِلُ الْحُيَّضُ مُصَلَّى الْمُسْلِمِينَ " . وَلَمْ يَذْكُرِ الثَّوْبَ . قَالَ وَحَدَّثَ عَنْ حَفْصَةَ عَنِ امْرَأَةٍ تُحَدِّثُهُ عَنِ امْرَأَةٍ أُخْرَى قَالَتْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مُوسَى فِي الثَّوْبِ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд, унга Ҳаммод, унга Айюб Муҳаммаддан, у Умм Атийядан шу хабарни ривоят қилди. У деди: «Ҳайзлилар мусулмонларнинг намозгоҳидан четда турсинлар.» Ва кўйлакни эсламади. У деди: Ҳафсадан, у бир аёлдан, у бошқа бир аёлдан ривоят қилдики, у деди: «Эй Расулуллаҳ дейилди» — ва Мусонинг кўйлак ҳақидаги ҳадисининг маъносини зикр қилди.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُؤْمَرُ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَتْ وَالْحُيَّضُ يَكُنَّ خَلْفَ النَّاسِ فَيُكَبِّرْنَ مَعَ النَّاسِ .
Бизга Нуфайлий, унга Зуҳайр, унга Осим ал-Аҳвал Ҳафса бинт Сийрийндан, у Умм Атийядан ривоят қилди. У деди: Биз бу хабарга (амал қилишга) буюрилар эдик. У деди: Ҳайзлилар одамларнинг ортида бўлиб, одамлар билан бирга такбир айтар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، - يَعْنِي الطَّيَالِسِيَّ - وَمُسْلِمٌ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ عَطِيَّةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ جَمَعَ نِسَاءَ الأَنْصَارِ فِي بَيْتٍ فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَرَدَدْنَا عَلَيْهِ السَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ أَنَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْكُنَّ . وَأَمَرَنَا بِالْعِيدَيْنِ أَنْ نُخْرِجَ فِيهِمَا الْحُيَّضَ وَالْعُتَّقَ وَلاَ جُمُعَةَ عَلَيْنَا وَنَهَانَا عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ .
Бизга Абул Валийд — яъни Тоёлисий — ва Муслим, иккиси деди: Бизга Ишоқ ибн Усмон, менга Исмоийл ибн Абдурраҳмон ибн Атийя бувиси Умм Атийядан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келганларида ансор аёлларини бир уйга жам қилдилар ва бизнинг олдимизга Умар ибн Хаттобни юбордилар. У эшик олдида туриб бизга салом берди, биз унга саломни қайтардик. Сўнг у: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сизларга (юборган) элчисиман», деди. Ва бизни икки ҳайитда ҳайзлилар ва парда ортидаги қизларни чиқаришимизга буюрди, бизга жума йўқлигини (айтди) ва бизни жанозаларга эргашишдан қайтарди.