حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، وَحَبِيبٍ، وَيَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ، وَهِشَامٍ، - فِي آخَرِينَ - عَنْ مُحَمَّدٍ، أَنَّ أُمَّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُخْرِجَ ذَوَاتِ الْخُدُورِ يَوْمَ الْعِيدِ . قِيلَ فَالْحُيَّضُ قَالَ " لِيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ " . قَالَ فَقَالَتِ امْرَأَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لإِحْدَاهُنَّ ثَوْبٌ كَيْفَ تَصْنَعُ قَالَ " تُلْبِسُهَا صَاحِبَتُهَا طَائِفَةً مِنْ ثَوْبِهَا " .
Бизга Мусо ибн Исмоийл, унга Ҳаммод Айюб, Юнус, Ҳабийб, Яҳё ибн Атийқ ва Ҳишомдан — бошқалар қаторида — улар Муҳаммаддан ривоят қилди. Умм Атийя деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни ҳайит кунида парда ортидаги (қизларни) ҳам чиқаришимизга буюрдилар. «Ҳайзлиларчи?» дейилди. У: «Улар яхшиликда ва мусулмонларнинг дуосида ҳозир бўлсинлар», дедилар. У деди: Бир аёл: «Эй Расулуллаҳ, агар улардан бирида (чиқишга) кўйлак бўлмаса, қандай қилади?» деди. У: «Ҳамроҳи унга ўз кўйлагидан бир қисмини кийдириб қўйсин», дедилар.