باب الصَّلاَةِ عَلَى الْحَصِيرِ
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ ضَخْمٌ - وَكَانَ ضَخْمًا - لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أُصَلِّيَ مَعَكَ - وَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا وَدَعَاهُ إِلَى بَيْتِهِ - فَصَلِّ حَتَّى أَرَاكَ كَيْفَ تُصَلِّي فَأَقْتَدِيَ بِكَ . فَنَضَحُوا لَهُ طَرَفَ حَصِيرٍ كَانَ لَهُمْ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ . قَالَ فُلاَنُ بْنُ الْجَارُودِ لأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَكَانَ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَ لَمْ أَرَهُ صَلَّى إِلاَّ يَوْمَئِذٍ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз, бизга отам, бизга Шуъба, Анас ибн Сийриндан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, у деди: Ансорлардан бир киши деди: Ё Расулуллаҳ, мен йирик кишиман — у ҳақиқатан йирик эди — сиз билан бирга намоз ўқишга қодир эмасман. — У Расулуллаҳ учун таом тайёрлаб, уни ўз уйига таклиф қилган эди — Бас (уйимда) намоз ўқинг, мен сизнинг қандай намоз ўқиганингизни кўриб, сизга эргашай. Улар (уй аҳли) ўзларига тегишли бўйранинг бир четига сув сепдилар. У (Набий) туриб икки ракат намоз ўқидилар. Фалон ибн ал-Жоруд Анас ибн Моликка деди: У (Набий) зуҳо (чошт) намозини ўқир эдиларми? У деди: Ўша кундан бошқа ўқиганларини кўрмадим.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ الذَّرَّاعُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَزُورُ أُمَّ سُلَيْمٍ فَتُدْرِكُهُ الصَّلاَةُ أَحْيَانًا فَيُصَلِّي عَلَى بِسَاطٍ لَنَا وَهُوَ حَصِيرٌ نَنْضَحُهُ بِالْمَاءِ .
Бизга Муслим ибн Иброҳим, бизга ал-Мусанно ибн Саъийд аз-Заррў, бизга Қатода, Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умм Сулаймни зиёрат қилар эдилар, баъзан намоз вақти кириб қоларди ва у бизга тегишли бўйра тўшак устида намоз ўқир эдилар. Биз уни сув билан ҳўллардик.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - بِمَعْنَى الإِسْنَادِ وَالْحَدِيثِ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي عَوْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى الْحَصِيرِ وَالْفَرْوَةِ الْمَدْبُوغَةِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ва Усмон ибн Аби Шайба — иснод ва ҳадис маъноси билан — айтдилар: Бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий, Юнус ибн ал-Ҳорисдан, у Абу Авндан, у отасидан, у Муғийра ибн Шуъбадан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бўйра устида ва ошланган тери (пўст) устида намоз ўқир эдилар.