باب فِي أَخْذِ الْجِزْيَةِ مِنَ الْمَجُوسِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ عِمْرَانَ الْقَطَّانِ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّ أَهْلَ فَارِسَ لَمَّا مَاتَ نَبِيُّهُمْ كَتَبَ لَهُمْ إِبْلِيسُ الْمَجُوسِيَّةَ .
Бизга Аҳмад ибн Синон ал-Воситий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Билол Имрон ал-Қаттондан, у Абу Жамрадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Форс аҳлининг пайғамбари вафот этганида, Иблис улар учун мажусийликни ёзиб берди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، سَمِعَ بَجَالَةَ، يُحَدِّثُ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ وَأَبَا الشَّعْثَاءِ قَالَ كُنْتُ كَاتِبًا لِجَزْءِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَمِّ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ إِذْ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِسَنَةٍ اقْتُلُوا كُلَّ سَاحِرٍ وَفَرِّقُوا بَيْنَ كُلِّ ذِي مَحْرَمٍ مِنَ الْمَجُوسِ وَانْهَوْهُمْ عَنِ الزَّمْزَمَةِ فَقَتَلْنَا فِي يَوْمٍ ثَلاَثَةَ سَوَاحِرَ وَفَرَّقْنَا بَيْنَ كُلِّ رَجُلٍ مِنَ الْمَجُوسِ وَحَرِيمِهِ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَصَنَعَ طَعَامًا كَثِيرًا فَدَعَاهُمْ فَعَرَضَ السَّيْفَ عَلَى فَخِذِهِ فَأَكَلُوا وَلَمْ يُزَمْزِمُوا وَأَلْقَوْا وِقْرَ بَغْلٍ أَوْ بَغْلَيْنِ مِنَ الْوَرِقِ وَلَمْ يَكُنْ عُمَرُ أَخَذَ الْجِزْيَةَ مِنَ الْمَجُوسِ حَتَّى شَهِدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَهَا مِنْ مَجُوسِ هَجَرَ .
Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ривоят қилди, бизга Суфён Амр ибн Дийнордан ривоят қилди, у Бажаланинг Амр ибн Авс ва Абу Шаъсога гапираётганини эшитди. У деди: Мен Аҳнаф ибн Қайснинг амакиси Жазъ ибн Муовияга котиб эдим. Шу пайт бизга Умарнинг вафотидан бир йил олдин мактуби келди: ‹Ҳар бир сеҳргарни ўлдиринглар, мажусийлардан ҳар бир маҳрам (яқин қариндош)лар орасини ажратинг ва уларни замзама (ғўлдирашлари)дан қайтаринг›. Биз бир кунда учта сеҳргарни ўлдирдик ва мажусийлардан ҳар бир киши билан унинг ҳаромий аёли орасини Аллаҳнинг Китобига кўра ажратдик. У кўп таом тайёрлаб, уларни чақирди ва қилични сони устига қўйди. Улар замзама қилмай едилар. Улар бир-икки хачир юки кумуш ташладилар. Умар мажусийлардан жизя олмаган эди, токи Абдурроҳман ибн Авф Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни Ҳажар мажусийларидан олганликларига гувоҳлик бергунича.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ قُشَيْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ بَجَالَةَ بْنِ عَبْدَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَسْبَذِيِّينَ مِنْ أَهْلِ الْبَحْرَيْنِ - وَهُمْ مَجُوسُ أَهْلِ هَجَرَ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَكَثَ عِنْدَهُ ثُمَّ خَرَجَ فَسَأَلْتُهُ مَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ فِيكُمْ قَالَ شَرٌّ . قُلْتُ مَهْ قَالَ الإِسْلاَمُ أَوِ الْقَتْلُ . قَالَ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ قَبِلَ مِنْهُمُ الْجِزْيَةَ . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخَذَ النَّاسُ بِقَوْلِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَتَرَكُوا مَا سَمِعْتُ أَنَا مِنَ الأَسْبَذِيِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Мискин ал-Ямомий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Довуд ибн Абу Ҳинд Қушайр ибн Амрдан, у Бажала ибн Абдадан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У деди: Баҳрайн аҳлидан — улар Ҳажар аҳлининг мажусийлари эди — асбазийлардан бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келди, у зотнинг олдида бир муддат турди, сўнг чиқди. Мен ундан: «Аллаҳ ва Расули сизлар ҳақингизда нимага ҳукм қилди?» деб сўрадим. У: «Ёмонликка», деди. Мен: «Нима?» дедим. У: «Ислом ёки ўлдирилиш», деди. У деди: Абдурроҳман ибн Авф эса: «У зот улардан жизя қабул қилдилар», деди. Ибн Аббос деди: Шунда одамлар Абдурроҳман ибн Авфнинг сўзига амал қилдилар ва мен асбазийдан эшитган нарсани тарк этдилар.