حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنَّا نُبَايِعُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَيُلَقِّنُنَا فِيمَا اسْتَطَعْتَ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Абдуллаҳ ибн Динордан, у ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга эшитиш ва итоат қилиш устига байъат қилардик, у эса бизга «қўлингдан келганича» деб (сўз) талқин қиларди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَخْبَرَتْهُ عَنْ بَيْعَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النِّسَاءَ قَالَتْ مَا مَسَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ إِلاَّ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا فَإِذَا أَخَذَ عَلَيْهَا فَأَعْطَتْهُ قَالَ " اذْهَبِي فَقَدْ بَايَعْتُكِ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Молик ибн Шиҳобдан, у Урвадан ривоят қилди: Оиша розияллаҳу анҳо унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллардан байъат олиши ҳақида хабар бериб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳеч қачон (бегона) аёлнинг қўлига тегмаган, фақат ундан (байъат) аҳдини олганда (сўз билан оларди). У ундан (аҳдини) олиб, у (аёл) унга бергач (рози бўлгач), у: «Бор, мен сенга байъат қилдим» дерди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي أَبُو عَقِيلٍ، زُهْرَةُ بْنُ مَعْبَدٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِشَامٍ، قَالَ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَهَبَتْ بِهِ أُمُّهُ زَيْنَبُ بِنْتُ حُمَيْدٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ صَغِيرٌ " . فَمَسَحَ رَأْسَهُ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, бизга Саъид ибн Абу Айюб ривоят қилди, менга Абу Ақил Зуҳра ибн Маъбад бобоси Абдуллаҳ ибн Ҳишомдан ривоят қилди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етишган (уни кўрган) эди, онаси Зайнаб бинт Ҳумайд уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб бориб: «Эй Аллаҳнинг Расули, унга байъат олинг» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У кичкина» деди ва бошини сийпалади.